Make your own free website on Tripod.com

Degoes zijn erg actief en nieuwsgierig en met hen kun je heel wat meemaken. Sommige verhalen zijn leuk of grappig, andere zijn uiterst triest. Op deze pagina kun je lezen wat diverse mensen hebben meegemaakt met hun degoes. Als jij zelf iets met je degoes hebt meegemaakt, wat je graag met anderen wilt delen, mag je dat schrijven naar degoe_website@hotmail.com, waarschijnlijk zal ik het dan ook op deze pagina plaatsen. Eventuele foto's zijn daarbij ook welkom. Vermeld er wel bij dat je je verhaal graag bij deze verhalen zou willen plaatsen. Je kunt ook verhalen, of vragen die je hebt over degoes op ons discussiebord plaatsen.

 Verhalen:

 

Hartstikke bedankt allemaal, voor het opsturen van al deze prachtige verhalen !!

Terug naar homepage

 


PANIEK !

Degoes vinden alles wat ze krijgen geweldig. Vooral met papier kun je ze heel erg blij maken, bijvoorbeeld met een stukje keukenrol of toiletpapier. Dit papier nemen ze dan mee in hun nest en daar wordt het helemaal kortgescheurd. Ook met een leeg toiletrolletje kun je ze heel blij maken. Eenmaal hadden wij onze degoes Henk en Isabel een toiletrolletje gegeven, en zaten we zelf in de bank, en zij waren met dat rolletje aan het spelen. Op een gegeven moment begon Isabel heftig te piepen, en als een gek door de kooi te springen. Dus wij gingen snel kijken wat er aan de hand was, en wat bleek... Ze zat met haar kop vast in het toiletrolletje !!



VERRASSING

Hier zijn de jongen net geboren. Op een morgen waren wij net opgestaan en toen hoorden we Henk ineens piepen. Op zich is dat niet zo raar, want dat deed hij wel eens vaker, maar deze keer ging hij wel erg lang door, hij bleef maar piepen. Toen wij gingen kijken zagen we dat Henk op een plankje voor het nestkastje zat te piepen, maar Isabel kwam het nestkastje niet uit. Er was wat loos, dat was duidelijk. Toen we de deksel van het nestkastje oplichtten was er in eerste instantie nog niets te zien, alleen een donkere vlek achter in de hoek. Toen we echter nog eens goed keken bleek daar een nestje met zes kleine pasgeboren degoetjes te liggen !!





PUINHOOP

In onze degoe-kooi hangt meestal wel een knaagsteen. Vaak doen de degoes daar tijdenlang niets mee. Maar toen wij op een keer in het weekend van huis waren geweest, en we op zondagavond thuis kwamen schrokken we ons rot. De vloerbedekking rond de degoekooi zag helemaal wit van de kalk. Wat bleek, de degoes hadden dat weekend besloten om eens met z'n allen op die knaagsteen aan het werk te gaan, dus na het weekend was daar vrijwel niets meer van over ! Gelukkig was de vloerbedekking toch nog redelijk makkelijk schoon te krijgen.



GEBOREN KNAGERS

Toen onze degoe-jongen ongeveer zes weken oud waren hebben we Henk en Isabel met vier zonen naar een dierenwinkel gebracht, en hebben we twee jonge vrouwtjes zelf gehouden, die we, naar hun moeder, Isa en Belle hebben genoemd. Ze waren in het begin erg bang toen ineens hun familie weg bleek te zijn, maar dat ging langzamerhand steeds beter. Deze twee konden we heel makkelijk uit de kooi pakken, om de kooi schoon te kunnen maken. Wat die slimmeriken toen hebben gedaan is flink op hun vervoersbakje knagen, waar we ze altijd even in zetten als we de kooi schoon maakten. Toen ze er eenmaal aan begonnen waren hadden ze binnen drie keer het hele luikje eruit gesloopt !Toen moesten we dus een andere oplossing verzinnen, zodat we Isa en Belle toch even ergens anders in konden zetten als we de kooi schoon maakten. Na goed erover nadenken hadden we besloten een kleine metalen hamsterkooi te kopen als vervoersverblijf. Dat werkte gelukkig uitstekend. Daar hebben ze wat meer ruimte in dan in zo'n klein vervoersbakje, en ze kunnen het minder makkelijk kapot maken !



 
-Onderstaand verhaal werd ingestuurd door Christ-

DEGOE IN DE DAKGOOT

Toen mijn man en ik een tijdje geleden terug kwamen van de hondengezelligheidsdag vertelde mijn zoon dat er een vreemd diertje in de dakgoot liep. Wij zagen het diertje echter niet, maar toen ik de volgende ochtend het rolluik opendeed zat er inderdaad een diertje dat ik nog nooit had gezien. Het zat in de dakgoot met zijn voorpootjes op de rand heel eigenwijs naar beneden te kijken naar onze honden. Ik dacht dat het een knaagdiertje zou zijn , en ben ernaar gaan zoeken op internet. Op de Nederlandse Degoe Website vond ik een foto van het diertje dat wij inmiddels Kareltje hadden genoemd. Na contact te hebben gehad met Melina (van de degoe website) wist ik dat hij een winter in de dakgoot niet zou overleven. Door hem dagelijks eten en drinken te geven probeerde ik hem wat minder schuw te maken, om hem op den duur op te kunnen pakken. Vorige week hoorde ik dat een buurtgenoot de ongediertebestrijding had opgebeld, en dat die die dinsdag gif zouden gaan neerleggen. Toen werd het dus hoog tijd dat Kareltje uit de dakgoot gehaald werd. Ik voerde Kareltje altijd uit een langwerpig blik. Na lang nadenken kwam ik op het idee om een pinda helemaal achterin het blik te plakken zodat Kareltje wat langer in het blik zou blijven zitten en ik de tijd had om het blik af te sluiten. En dat lukte, na meer dan 5 weken in de dakgoot te hebben gewoond zit Kareltje nu in een grote kooi bij mensen die hem graag wilden hebben. Hij pakt zelfs eten aan van die mensen.

Natuurlijk vroegen wij ons af hoe een degoe in de dakgoot terecht kon komen. Bij navraag bleek dat buurtbewoners Kareltje in de dakgoot hadden losgelaten. Zij wilden het diertje niet meer hebben, en vonden dit een goede oplossing. Hetzelfde hebben ze gedaan met een of andere grote spin. Maar die heb ik gelukkig nog niet zien lopen !



- Dit verhaal werd ingestuurd door Hanneke -

DE BEVALLING

Nadat haar hamster niet milleniumproef was gebleken, en vlak na oud en nieuw was overleden, was mijn oudste dochter " toe aan een degoe". Natuurlijk werden wij geheel verkeerd geinformeerd in de winkel en kochten het laatste exemplaar. Het was een mannetje en we noemden hem Henk. s 'Avonds thuisgekomen ben ik op internet gaan zoeken naar informatie over degoes, en toen bleek dat het een heel ander dier was dan ze ons in de winkel hadden verteld. De hamsterkooi waar Henk in zat bleek al snel te klein. We hebben een nieuwe kooi gekocht, en een tweede degoe om Henk gezelschap te houden. Het was een vrouwtje, en we hebben haar Bep genoemd. En natuurlijk, na ruim drie maanden bezaten we ineens 8 degoes !

Niet wetende dat Bep vlak na de bevalling vreselijk vruchtbaar was hebben we Henk een poosje bij haar gelaten. Van de jongen hebben we er twee weggegeven, en we hebben de mannen en vrouwen apart gezet. Toen hadden we dus een kooi met drie mannen, en een kooi met drie vrouwen. Na een poosje zagen we dat Bep begon te groeien en groeien. Ik schatte dat ze wel tien jongen zou moeten krijgen ! Op een morgen besloot ik Bep in een aparte kooi te zetten. s' Middags, toen ik thuis kwam, kwam er een kabaal van jewelste uit de kooi van de twee andere dames. Ze smeten hun kunststoffen huisje heen en weer door de kooi. En Bep? Bep was hevig bezweet, en er lagen al vier van die kleine mormeltjes in het nest. Ik heb de kooi op de grond gezet en ben er voor gaan liggen. Werkelijk een prachtig gezicht ! Bep steunde wat... Gaf een paar harde piepjes.... Ze ging over de kop (soort koppeltje duiken)... En daar was nummer vijf ! Dit alles gebeurde over de andere vier jonkies heen, die al smakgeluidjes maakten van het drinken. Het navelstrengetje werd doorgebeten, het jong werd schoongemaakt, en weer een luide piep.. Daar kwam de nageboorte. Een klein balletje die zij dan ook ging opeten. Na even rust begon Bep weer te piepen, gevolgd door een aantal persweeen, ze rolde weer om, en hopla ! Daar was nummer 6 !

Toen heb ik de kooi weer op zijn plaats gezet, en ben maar snel weggegaan. Zes vond ik eigenlijk wel genoeg... Grappig is dat de jongen meteen beginnen te scharrelen in het nest. Uiteindelijk bleek dat Bep maar liefst negen (!) jongen had gekregen!



- Dit verhaal werd ingestuurd door Maartje -

DE DIERENWINKEL

Met dit verhaal wil ik iedereen waarschuwen die degoes gaat kopen, voor de vaak beroerde adviezen die je in een dierenwinkel krijgt. Neem niet zomaar wat van de verkopers aan. Soms weten zij helemaal niet waar ze over praten. Ik ging er zelf van uit dat deze verkopers deskundig zijn, en goede adviezen geven, maar nadat ik deze website had gelezen bleek dat de verkoper me totaal verkeerde adviezen had gegeven. Ik ben daar erg boos over, en ik hoop met dit verhaal te bereiken dat anderen niet hetzelfde zal overkomen. Ik raad dus iedereen aan die degoes wil gaan houden om eerst informatie te zoeken bijv. op internet, alvorens die diertjes aan te schaffen. Hier volgt mijn verhaal:

Een tijdje terug kwamen mijn vriend en ik in een dierenwinkel om visvoer te kopen. Ik zag daar twee diertjes zitten, die ik niet kende, dus vroeg ik aan een medewerker van de winkel wat het voor beestjes waren. Het bleken dus degoes te zijn. Ik was opslag verliefd op die lieve kleine eigenwijze koppies!! Ik kon mijn gedachten niet meer van die degoes afhouden, en na een paar dagen hebben mijn vriend en ik besloten om ze te gaan kopen.

Toen we de degoes gingen kopen wisten we nog helemaal niets van degoes af, en aangezien ik een echte dierenliefhebber ben wilde ik alles zo precies mogelijk weten. Alles wat ik wilde weten heb ik gevraagd aan de verkoper, en die antwoordde op een aantal van mijn vragen als volgt:

*Degoes... wat zijn het precies voor beestjes?*
"Een degoe is een kruising tussen een woestijnrat en een eekhoorn." Dit bleek dus achteraf helemaal niet waar te zijn !

* Wat voor een kooi kun je het beste aanschaffen voor een degoe?*
"Je kunt degoes in het begin het beste in een klein kooitje zetten, zodat je ze beter op kunt pakken en zodat ze niet weg kunnen schieten, anders leren ze het nooit om opgepakt te worden!!" Wij hebben gelukkig meteen een grote chinchilla kooi aangeschaft, omdat mijn moeder het zielig vond voor zulke "grote" diertjes als ze in zo'n klein kooitje moesten blijven. Na lezen van deze website bleek dat het juist helemaal niet goed is voor degoes om in zo'n klein kooitje te zitten. Ik was dus heel blij dat we hierin niet het advies van de dierenwinkel hadden opgevolgd !

Maar er komt nog meer... Nu komt eigenlijk het ergste van het verhaal...

* Wat kun je een degoe het beste te eten geven?*
"Je kunt een degoe het beste hamster of eekhoorntjes voer geven, daar zitten allerlei verschillende soorten zonnebloempitten en pinda's in en dat is gezond voor een degoe, en daar zijn ze dol op!!!" Nadat ik deze website had gelezen wist ik dat degoes het beste helemaal geen zonnebloempitten of pinda's kunnen eten, en hoogstens soms als tussendoortje. Er zit erg veel vet in en daar worden degoes ziek van ! Verder vertelden ze in de dierenwinkel dat fruit heel goed is voor degoes. In het voer wat me aangeraden werd zaten veel rozijntjes en besjes. Dat vond ik dus wel handig, want dan zou alles wat ze nodig hebben in dat voer zitten, en dan zou ik er geen extra dingen doorheen hoeven te doen!! Toen ik er achter kwam dat het voer wat ik had gekocht helemaal niet goed zou zijn voor mijn degoes, heb ik het helemaal doorgezocht, en alle pinda's, zonnebloempitten, rozijnen en besjes er uit gehaald. Dit als tijdelijke oplossing, zodat ze in elk geval iets te eten zouden krijgen, want s 'avonds zijn er geen winkels meer open...

Nu stond ik laatst met een kersensnoepje (om zelf op te eten) in mijn hand tegen de kooi aan te leunen, en ja hoor... Mijn degoe griste het snoepje uit mijn handen! Ze zat er lekker van te smullen. Dit was de eerste keer dat mijn degoe wat uit mijn handen aanpakte, en daar was ik erg blij mee. Alleen vertrouwde ik het niet helemaal, en daarom heb ik dus in die winkel nagevraagd of het kwaad zou kunnen om mijn degoes regelmatig een stukje kers te geven. En je raad het al... "Nee hoor, dat kan geen kwaad, als ze dat lekker vinden mag je ze dat gerust geven !" was het antwoord. Toen ik gisteren jullie pagina bekeek, bleek dat ze helemaal geen suiker zouden moeten krijgen, omdat ze heel snel suikerziekte kunnen krijgen!!

En zo zijn er nog een aantal kleine dingen die ik in de dierenwinkel gevraagd heb, en waar ik een totaal verkeerd antwoord op heb gekregen. Dus vertrouw nooit klakkeloos op de verkopers van een dierenwinkel, en zeker niet wanneer je een vrij onbekend huisdiertje hebt, maar zoek altijd eerst zelf naar informatie !



- Dit verhaal werd ingestuurd door Sandy en Richard -

 HOE ONZE DEGOES DEGOES WERDEN

Richard en ik liepen zo'n 5 maanden geleden in een groot winkelcentrum, ook daar zit een dierenspeciaalzaak (dat speciaal mag er wel af). Daar zaten in zo'n aquarium bak twee grappige beestjes ons aan te staren. Op slag verliefd en nieuwsgierig wilden we weten wat het waren. Eerst dacht ik dat het chinchilla's waren, want zeg nou zelf, daar lijken ze wel wat op. Richard liep dus die winkel om het te vragen. "Ja meneer, dat zijn woestijnratten" en zo dom als we waren namen we dat nog aan ook. Ik bedoel, je verwacht toch dat men wéét wat men verkoopt.
Helemaal gek op die twee besloten we ze mee te nemen. Twee dames Nikki en Twinkel genaamd. We hebben gelijk vanalles aangeschaft voor ze, een grote kooi, speeltjes, voer en hooi (gelukkig al speciaal hooi wat bedoeld is voor dieren die gevoelig zijn voor allergieën en longproblemen). Maar helaas niet wetende dat ze geen zoet en vet mogen. Wat ze nu veel te veel gehad hebben.

Dus zo'n 4,5 maand lang genoten wij volop van onze "woestijnratten", maar we waren wel tot de conclusie komen dat ze de boekjes over woestijnratten mogen herschrijven want lang niet alles klopte. Ze drinken veel meer, en kunnen ook een stuk groter zijn (haha, ja nu weten we waarom). Er was al wel tegen ons gezegd door vrienden, van wat zijn die van jullie groot, en volgens mij zijn het geen woestijnratten, maar ja, wisten wij veel, je gaat op het verhaal van een dierenzaak af.

Tot we laatst bij een andere zaak kwamen en die ons woestijnratten lieten zien. Ik zei dus droog, heb je ook die grotere soort. Een grotere soort???? Wat heb jij dan, woestijnratten worden niet groter. Perplex geslagen wist ik niet wat ik moest zeggen. Pakt die vrouw een encyclopedie en zegt, zijn het soms degoe's. Nou, als twee druppels water.

Het is toch te gek voor woorden. Ze weten in zo'n dierenzaak niet eens wat ze verkopen, het moet echt niet gekker worden. God zij dank hebben ze tot nog toe een redelijk goede verzorging gehad, maar ja, we hebben er nooit rekening mee gehouden dat ze suikerziekte kunnen oplopen, en dat ze chinchillazand nodig hebben.

Dankzij de woestijnrat hebben we nu degoe's. Maar om eerlijk te zijn, we zijn maar wat blij dat we degoe's hebben en geen woestijnratten. Nogmaals, ga nooit zomaar af op het verhaal van een dierenwinkel.



- Dit verhaal werd ingestuurd door Sandy en Richard -

GERITSEL ACHTER DE KAST

Helaas hebben we een tijdje terug brand gehad in de keuken. Nikki en Twinkel zijn tijdelijk naar Richard zijn ouders verhuisd voor de veiligheid en ook omdat het nou niet echt leuk in ons huis was. Daar vermaakten ze zich prima, zelfs te goed. Op een dinsdagavond gaf Richard zijn vader ze genoeg te eten en drinken omdat ze weg zouden gaan en pas de volgende avond weer thuis zouden komen. Zo gezegd zo gedaan. Hij deed het hekje weer dicht.en ze gingen weg. Woensdagavond kwamen ze thuis en gingen nog even tv kijken.

Plots hoorden ze een ritselend geluid achter de kast. Net of er een beest achter zat. Voor de lol zei Richard zijn vader, ja Nikki of Twinkel zeker. En zonder dat ie het zelf wist had ie nog gelijk ook. Die dondersteen van een Nikki had het luikje, wat blijkbaar niet goed afgesloten was, opengemaakt en was op speurtocht gegaan in de huiskamer.

Zo bang als Richard zijn ouders waren hebben ze ongeveer anderhalf uur nodig gehad om haar te vangen. Eerst met een theedoek, daar glipte ze onder vandaan. Toen met de handen, dat durfden ze niet. Uiteindelijk hebben ze de kooi maar op de grond gezet, (Twinkel was wonderbaarlijk in de kooi gebleven) en ja hoor, de honger en dorst overwonnen het van de nieuwsgierigheid en Nikki kooi eieren voor haar geld: de kooi.



- Dit verhaal werd ingestuurd door Lennart -

DE IDEALE DEGOE

Toen ik op een dag de kooi van mijn degoe ging schoonmaken bleek dat het zaagsel op was. En dus moest ik naar de winkel om nieuw zaagsel te halen. Ik wist niet goed waar ik mijn degoe zo lang moest laten, dus dacht ik, laat ik hem op de bank zetten. Maar ja, daar springt hij natuurlijk zo van af. Toch besloot ik de degoe op de bank te zetten. Ik zei tegen hem dat hij er op moest blijven zitten, en dat hij er niet af mocht springen.

Toen ik twintig minuten later terug kwam van de winkel, was het ongelofelijke gebeurd... Ik vond mijn degoe op de bank, precies op de plek waar ik hem had achtergelaten. En daar zat hij dan, heel stilletjes voor zich uit te kijken..



- Dit verhaal werd ingestuurd door Dianne -

ACHT HALEN, TWEE BETALEN

Ongeveer twee maanden geleden was de hamster van mijn zusje uitgebroken. Wij allemaal zoeken, maar geen spoor van "dwergje". Mijn zusje heeft een week lopen zoeken en huilen. Ik vond het zo zielig dat ik toen naar het tuincentrum ben gegaan om daar een nieuwe hamster voor haar te kopen. Naast het hok waar de hamsters inzaten stond een nog groter hok met daarin degoes. Toen ik ze zag was ik meteen verkocht. Ik kocht de hamster voor m'n zusje en voor mijzelf kocht ik een degoe. De degoe die kocht was wel heel erg zielig in zijn eentje dus kocht ik een paar dagen later nog een degoe.

Twee weken later waren de degoes een stuk dikker dan toen ik ze kocht. Ik dacht toen: " ach, ze zullen wel niet zoveel te eten hebben gekregen toen ze nog bij het tuincentrum waren". Maar niets bleek minder waar. Ik kwam op een gegeven moment 's avonds laat thuis en toen liepen er drie kleine degoes door mijn hok!!!!

Inmiddels had ik dus vijf degoes door mijn hok rennen. Heel gezellig. Die andere degoe werd ook maar dikker en dikker en ik begon toen al een beetje argwanend te worden. Mijn andere degoe zou toch niet ook zwanger zijn.

Het antwoord kreeg ik anderhalve week na de geboorte van de kleine degoes. Ik werd 's ochtends wakker en liep naar het hok toe om de degoes eten te geven. Toen liepen er ineens nog drie kleine degoes. Toen had ik er dus acht in totaal!!!!!

Best een leuke actie dus, acht halen, twee betalen!!!!!!!!



- Dit verhaal werd ingestuurd door Rens-Willem -

NIEUWE HUISGENOTEN

Dit verhaal gaat over een degoe die eenzaam was. Op een dag gingen we ver weg twee andere degoes ophalen.

Op een dag was ik aan het zoeken op internet naar websites over degoes. Na enig gezoek kwam ik op het discussiebord van de Nederlandse Degoe Website terecht. Daar kwam ik warempel de volgende advertentie tegen: twee degoes + hok gratis af te halen.... Hierop heb ik direct gereageerd, en al de volgende dag kreeg ik een enthousiast mailtje terug. Op zaterdagavond konden we de degoes (vrouwtjes) in Tilburg ophalen. Na even zoeken vonden we de flat van Maartje, die de eigenaresse van de degoes was. De degoes bleken in een grote kooi te zitten van 60 cm hoog. Nadat we de degoes hadden ingeladen in de auto en alweer 20 minuten op weg waren naar Hengelo (GLD), hoorden we opeens geritsel in de achterbak. Wat bleek: Het hok zat niet goed dicht, en er was een degoe ontsnapt ! Het kostte wel tien minuten om haar weer te vangen. Daarna hebben we het hok goed dichtgedaan, en we hebben het de rest van de terugreis goed in de gaten gehouden.

Eenmaal in Hengelo aangekomen hebben we het hok verschoond en ingericht. De degoes zaten ondertussen in een klein kooitje dat we er ook bij hadden gekregen. Nadat we de degoes weer in de grote kooi hadden gezet, zetten we deze kooi bij die van het degoe vrouwtje dat we al hadden. Zo konden ze alvast kennis maken. Ze zaten de hele tijd zachtjes tegen elkaar te piepen, heel leuk was dat!

De volgende dag stonden ze tegen de tralies van elkaars hok aan elkaar te besnuffelen. Nadat onze degoe bij de andere degoes in het hok ging, werd het druk in het hok. Ze waren nu met z'n drieen. Het radje om in te rennen paste er niet meer bij. Toen kwam ik op het idee om een soort opbouw op de kooi te maken, met behulp van een klein hamster kooitje. Daar heb ik drie radjes in gehangen, voor elke degoe één. Het gaat heel goed. De degoes zijn dikke vrienden van elkaar. Ik heb de nieuwe degoes 'De' en 'Goe' genoemd. Die degoe die ik al had heet 'Degoe'.

Ik wil Maartje nog graag bedanken voor haar gulle gift van de degoes en het hok, met voer en alles erop en eraan. Bedankt Maartje!



- Dit verhaal werd ingestuurd door Shantih -

WEESJES

Helaas is dit geen leuk verhaal, maar eerder erg zielig... Ik heb pas geleden twee degoenestjes gehad, echt schatjes van een kleintjes :-) Het ene nestje was ongeveer een week oud en het andere nestje pas één dag, toen er iets vreselijks gebeurde... De eerste degoe die beviel kreeg zonder problemen vijf gezonde kleine degoetjes. Het andere vrouwtje was zorgwekkend dik en beviel maar niet. Maar eindelijk, op een dag, kwam het toch en baarde ze 10 (!) kleintjes. Ze was erg uitgeput daarna, maar dat is ook wel logisch. Alles leek goed te gaan, tot ik haar de dag daarna ineens dood in het hok vond. Ik keek goed naar haar en merkte op dat er nog een elfde kleintje in haar lichaam vast had gezeten! Waarschijnlijk heeft ze geprobbeerd deze eruit te persen, aangezien er wat bloed te zien was, maar door de zware bevalling heeft ze dit niet gered... Nu hebben we de oudste vijf en de sterkste twee uit het nestje met weesjes apart gedaan, omdat de overgebleven moeder (genaamd Taz) niet voor vijftien kleintjes kan zorgen. De allerkleinsten hebben we bij Taz gelaten, omdat die na één dag de moeder nog het hardste nodig hebben. De zeven, die we apart hebben gedaan, voeren we nu om de twee uur kitty milk, en dit gaat redelijk goed. We hopen dat ze het allemaal gaan redden, maar zeker weten we het nog niet....



- Dit verhaal werd ingestuurd door 'Abrams'-

WEG STAART

Een paar maanden geleden ging ik met mijn vader naar de dierenwinkel om een degoe te kopen. Ik had ze al een paar keer in de dierenwinkel gezien en ik vond ze zó lief, dat ik net zo lang gesmeekt en gezeurd heb tot ik er één mocht gaan kopen. De verkoper vertelde dat je er beter twee kan nemen, omdat ze zich anders alleen voelen en zich snel gaan vervelen. Gelukkig vond mijn vader het goed. Er stond een grote kooi waarin twee degoes zaten. "Ik heb hier een mannetje en een vrouwtje", zei de verkoper. Ik vond het mannetje het liefst. Daarna liet ze ook nog een andere kooi zien, waarin een jongere degoe zat. Ook een mannetje. Nou, die wilde ik wel hebben.

De verkoper pakte een doosje om de degoes in te doen. Ik dacht nog, hoe zal ze die snelle diertjes te pakken krijgen. Na een paar minuten had ze er één te pakken. Ze tilde hem aan zijn staart het hok uit. Dat deed ze ook met de andere degoe.

Die avond, toen de degoes in de kooi zaten en al een beetje gewend waren geraakt, vroeg ik aan mijn moeder of ze er één uit durfde te pakken. "Ja hoor", zei ze. "Hoe moet ik ze dan vasthouden?", vroeg ze. "Nou, aan zijn staart, dat deed de verkoper ook". Dus mijn moeder probeerde er één uit het hok te halen. Toen ze er één had, riep ze: "ik heb hem, ik heb hem!"... Maar de degoe zat allang weer boven. Mijn moeder had alleen zijn staart nog vast. Nu gaat alles weer goed met ze hoor, en ze zijn heel erg lief.

Ik wil iedereen dus zeggen, pak een degoe nooit aan zijn staart! De staart ligt nu bij ons in de kast. "Als aandenken", zegt mijn moeder altijd.



- Dit verhaal werd ingestuurd door Jet-

DONIE

We waren op vakantie in Nederland, met caravan en voortent. In de dierenwinkel zagen we een enorm leuk beestje; een degoe, bleek achteraf. We wilden toch al een hamster of iets dergelijks voor mijn zoontje gaan kopen, en een degoe was wel net zo leuk. Dus mijn zoontje kreeg z'n eerste degoe: Donie. Donie ging mee naar de camping en bivakkeerde overdag in de voortent. Na twee dagen kwam ik de voortent ingelopen, en er schoot iets aan mijn voeten voorbij. "Een rat" was het eerste wat ik dacht. Toen ik echter naar de kooi keek, zag ik dat 'ie op een kiertje stond. M'n zoontje had de kooi opengezet! Ik heb samen met mijn man en andere campinggasten geprobeerd om Donie te vangen, maar tevergeefs, hij was ons telkens te snel af. We hadden zo'n vlonder in de tent en daar kon hij prima onder natuurlijk. Maar van daaruit kon hij ook zo het bos inlopen! Voordat we naar bed gingen, hebben we toch maar wat voer en water neergezet. Dat was de volgende dag opgegeten! Ook zagen we Donie nog wel eens in de voortent lopen. De volgende dag hebben we een rattenval gekocht, waar je ratten levend in kunt vangen. Deze hebben we geplaatst, maar Donie was ons telkens te slim af. Pas na vier dagen (!) hoorden we de val met een klap dichtslaan. Eindelijk kon Donie z'n kooi weer in. Terwijl hij meermalen de kans heeft gehad om vrij het bos in te lopen!!!



- Dit verhaal werd ingestuurd door Nicoline-

LEKKER LOOPRADJE

In mijn kooi heb ik twee loopwielen, die naast elkaar hangen. Nu heeft mijn degoe Karlie ontdekt, dat ze ook op de buitenkant van het wiel kan lopen. Ze gebruikt het andere wiel dan als steuntje voor haar bips! De eerste keer dat ik het zag, dacht ik dat ze in de problemen zat, dus reddingsactie op touw gezet, Karlie eraf gehaald, troostend toegesproken en deurtje weer dicht. Ik had me nog niet omgedraaid of daar zat ze weer ! Toen heb ik haar laten zitten, ze vindt het heerlijk ! Mijn andere degoe Kelly doet dit niet, die loopt alleen in het wiel. Karlie loopt alleen op het wiel.



- Dit verhaal werd ingestuurd door Tamara-

VERGISSINKJE!

Mijn zusje en ik hadden allebei een degoe. Ongeveer een jaar geleden ging die van mijn zusje dood. Toen kregen wij een nieuwe degoe van onze vader en moeder. Wij naar de dierenwinkel, en we vroegen om een mannetjesdegoe. Dus wij kregen een mannetjesdegoe .... dachten wij.... Tot een paar maanden daarna. De nieuwe degoe was al een hele tijd erg rustig en werd dikker. Op een ochtend keken we in de kooi en wat bleek: Er waren 6 jonge degoetjes geboren! Wij waren heel blij, maar wat bleek dus: het mannetje was een vrouwtje. Vergissinkje dus...



- Dit verhaal werd ingestuurd door Joyce-

DIEREN "SPECIAAL" ZAAK

Ik heb afgelopen dinsdagavond twee degoes in een zogenaamde dieren"speciaal"zaak gekocht. Het was werkelijk afschuwelijk wat ik daar allemaal zag! Ik ging naar een dierenwinkel in Breda ('t Gupke) en wat ik daar zag was echt niet normaal meer. Daar was een andere winkel waar ik geweest was nog heilig bij!

Er zaten gigantisch veel dieren in een kleine kamer bij elkaar: vogels, chinchilla's, ratten en degoes. Het was echt een hels kabaal in die ruimte. Ik hield mijn vinger voor de kooi van de chinchilla's en werd gewoon gebeten!!! Vind je het gek?! Nou, ik niet... Die beesten kregen gewoon niet hun rust, met die herrie daar. Verder zat er in een degoe kooi een nestje: pa, ma en drie jonkies van drie maanden (zijn ze dan al niet geslachtsrijp???). Eentje zat er heel zielig bij en bewoog bijna niet. Eéntje was er wel actief en nieuwsgierig en die wilde ik dus hebben.

Ik ging op zoek naar die andere degoes, want ze hadden door de telefoon gezegd dat ze er dertig hadden. In een hoekje stonden een heleboel labaratoriumbakken op elkaar, dus ging ik ze daar maar in zoeken. In één bak zat een experiment-hamster of zoiets, in een andere bak zaten maar liefst negen ratten bij elkaar, zodat ze bijna niet meer konden bewegen. Ergens onderaan de stapel zaten twee degoes in zo'n bak van 10 cm hoog!!! Deze waren natuurlijk hartstikke schuw. Toen ik het personeel vroeg waar ze dan de andere degoes hadden zitten, werd ik meegenomen naar een schuurtje achter in de tuin, wat helemaal vol stond met labarotorium bakken. De beestjes in die bakken, muizen, ratten, hamsters, degoes, etc., zagen bijna geen daglicht omdat de kooien allemaal op elkaar gestapeld stonden. Ergens in een hoekje had hij nog mannetjes zitten zei hij. Hij pakte er een uit en liet hem zien. Toen ik zei dat ik het zo niet kon zien werd de degoe in een plastic bak gezet. Hij hing zomaar tegen de zijkant van de kooi en deed verder niets. De man zei dat het kwam doordat hij hem net gepakt had, en dat dit zo nieuw voor het beestje was. Ik heb hem uiteindelijk wel genomen, maar wel tegen die vent gezegd dat ik het niet vertrouwde.

Die avond heb ik Fritske en Mientje niet meer gezien, ze hadden zich in mijn kooi verstopt en kwamen niet meer tevoorschijn. De volgende dag was er al verbetering, Mientje werd weer nieuwsgierig en liep steeds door de kooi, maar Fritske was nog op non-actief. De dag erna was het nog niet beter, en ik vond dat Fritske magerder werd. Toen besloot ik toch maar om langs de dierenarts te gaan, en die zei dat zijn hartje veel te snel tekeer ging. Toen kreeg ik anti-biotica mee (de dierenarts liet hem op de tafel vallen, omdat Fritske begon te krabben. Toen schoot Fritske bijna rechtvooruit van de tafel af, ik kon hem nog net op het randje opvangen). Nu hij per dag zo'n druppel anti-biotica krijgt, gaat het al wel een stuk beter met hem. Hij wordt actiever en eet ook weer. Maar hij is wel erg schuw. We wachten het maar af...

Ik heb in ieder geval al een heleboel uren voor de kooi doorgebracht. Het zijn fantastische beesten om naar te kijken, maar dat wist ik al!!!! (maar ze kunnen er trouwens wel een rotzooi van maken hoor!) Hopelijk knapt Fritske weer helemaal op en heb ik nog jaren plezier van hem...............

Ps. ik heb Fritske vandaag voor het eerst voorzichtig in het rad zien lopen, goed van hem he!



- Dit verhaal werd ingestuurd door Adrie-

LONGONTSTEKING

Wij hebben nu sinds ongeveer een jaar degoes. We begonnen met vijf degoes, maar dat zijn er inmiddels veertien! Gelukkig hebben we nu de mannetjes en de vrouwtjes van elkaar kunnen scheiden, dus het worden er niet meer. Toen onze degoes voor de eerste keer een nestje kregen, we begonnen met twee vrouwtjes en drie mannetjes, werd er een mannetje verstoten door de rest. Ze vielen hem met z'n allen aan. Dat was echt heel zielig... We houden hem nu apart, en sindsdien is Remi onze lievelingsdegoe. Hij is heel tam en kan soms gezellig een hele avond met ons TV kijken.

Een paar maanden geleden kreeg Remi het erg benauwd, het leek net alsof hij stikte. Toen we naar de dierenarts gingen, zei hij dat Remi te dik was. Dat terwijl hij niet groter of dikker is dan de anderen. Hij kreeg dieet-pillen, maar de benauwdheid werd alleen maar erger, zo erg zelfs dat we een keer bijna de hele nacht wakker zijn geweest om op hem te letten. Toen we vervolgens naar een andere dierenarts gingen, stelde hij de diagnose longontsteking. Wij moesten Remi antibiotica-druppels geven, en hij was zo ziek dat hij het vieze drankje gewoon opdronk. Gelukkig ging het na een dag of twee al een heel stuk beter. Na een week was hij weer helemaal gezond!

Het blijkt dus dat degoes gevoelig zijn voor kou. Ze mogen niet te lang bij een open raam staan, en ook kan stoffige stro een negatieve uitwerking hebben. Ook wij waren absoluut verkeerd ingelicht door de dierenspeciaalzaak, ook over het eten trouwens. Ik vond dit echt heel slecht, want daar zou je toch eigenlijk op moeten kunnen vertrouwen. Gelukkig hebben we nu de degoe-website ontdekt!



- Dit verhaal werd ingestuurd door Els-

WAT EEN NIEUWE KOOI KAN AANRICHTEN

Wij zijn in het bezit van twee vrouwtjes degoes. De oudste is tweeëneenhalf jaar oud, de jongste een paar maanden. Zij heeft ons op 6 februari verblijd met 6 jongen.

Wij vonden het nodig om een mooie nieuwe kooi te kopen voor onze degoes. De Aria kooi van Ferplast was in de aanbieding voor 115 Euro. Deze kooi staat op wieltjes, heeft een schuin rood dakje en is 145 cm hoog, 53 cm diep en 63 cm breed. Trots kwamen wij thuis met onze nieuwe kooi. Ik keek in de oude kooi om iedereen te vertellen dat ze een mooi nieuw huis krijgen, KOOI LEEG!!! Alle 8 ontsnapt.

In de loop van de tijd is het ze gelukt om een metalen plaatje zodanig af te slijpen, dat het los kwam te zitten. Zo konden de degoes ontsnappen. Paniek natuurlijk, waar zijn ze gebleven?? Volgens onze zoon waren ze 10 minuten daarvoor nog allemaal aanwezig in de kooi want hij was toen beneden geweest. We vonden een aantal naast elkaar zittend onder de bank. Toen we de bank opzij zetten vlogen ze natuurlijk door de hele kamer en keuken heen. De oudste degoe kon ik het halletje in jagen. Die zat vrij snel weer in de kooi. Moeder gaf ook niet zoveel problemen, maar de jongen lieten zich niet makkelijk vangen. Alles wat we maar van de kant konden zetten hebben we naar voren gehaald. Eén degoe zat achter het stereo meubel tussen allemaal draden, had gelukkig niets kapot gebeten. Na langdurig over de vloer kruipen en zoeken konden we er uiteindelijk zeven terugvinden. Nummer acht liet zich nergens zien. Na een poosje vonden we ook deze degoe weer terug… onder de koelkast.

Ondertussen hadden mijn man en zoon de nieuwe kooi in elkaar gezet, mooie nieuwe plankjes erin gemaakt, een hanging basket erin gehangen en nog wat ander speelgoed. Toen allemaal overgedaan in het nieuwe huis. De degoes gingen druk op onderzoek uit, het leek wel of ze echt blij waren met hun nieuwe omgeving. Maar er vielen toch wel regelmatig degoes naar beneden, zowel de jongen als de ouderen. Opeens hoorden we een harde plof. Eén van de jonge meisjes viel ongelukkig in de zandbak. Zij lag te kronkelen en kon niet meer opstaan. Het was verschrikkelijk om te zien. Wij hebben haar voorzicht opgepakt en toen heb ik de dierenarts gebeld, want ik wilde haar niet laten lijden als ze ernstig gewond zou zijn. De dierenarts stelde me wel wat gerust en zei dat het ook een shock kon zijn. Ze kwam inderdaad al weer een beetje bij tijdens het gesprek. Wij kregen het advies om nog twee uur af te wachten en als ze toch bloedde of niet reageerde dan maar terug te bellen voor een afspraak.

Alle hoge planken moesten wij weer verwijderen en op de bodem van de kooi oude kussens neerleggen. Dat hebben wij gedaan en vanaf toen vielen ze een stuk zachter. Wij zijn boodschappen gaan doen en toen we terugkwamen liep onze oudste te hinken. Zij heeft haar linker pootje gebroken. Ze eet wel en is nog levendig. Het is wel ontzettend zielig, maar een gebroken pootje moet vanzelf herstellen, volgens het degoe boekje. Ze kan nu in ieder geval niet meer zo hoog klimmen en dat vind ik dus helemaal niet erg, want zij kan met haar staar natuurlijk helemaal geen diepte meer schatten. Ze was natuurlijk zo gewend aan de oude kooi dat de overgang voor haar natuurlijk nog het moeilijkste is.

Ik had al meteen geen zin meer in de nieuwe kooi, wilde de oude al weer terugzetten en de Aria maar te koop zetten. Een mooie nieuwe kooi, maar straks geen gezonde degoe meer over. Nee ik had het helemaal gehad. Gelukkig bracht het kussen toch wel uitkomst, ze hebben het zelfs niet eens stuk gebeten. Maandagavond heb ik het vervangen door een flinke berg hooi en het lijkt erop alsof ze toch al wennen. Als ik zie dat ze te hoog klimmen dan roep ik “NIET ZO HOOG”en dan klimmen ze meestal direct weer terug. Dit is wel grappig om te zien. Alle planken die we hoog in de kooi hadden worden dus nooit meer teruggeplaatst, het is wel goed zo. Nu nog een mooie boomstam erin, daar kunnen ze beter in klimmen als in de tralies en dan hopen we maar dat het goed blijft gaan.